Dag 3

Dag 3 – Rust op m’n hoofd (letterlijk dan)

Ik heb mezelf een cadeau gegeven. En nee, geen chocola, geen nieuwe mascara, geen last-minute trip naar de Action. Ik bestelde een koptelefoon. Geen gewone. Een Sony met rustfunctie. Oftewel: noice cancelling. Oftewel: niemand hoort mij, ik hoor niemand – en dat is precies wat ik nodig had.

Want weet je wat ik vergat, tussen het shaken, sporten, moederen, plannen en doorbijten? Mijn hoofd.

Mijn lijf ging in reset-stand. Mijn eten werd gepland. Mijn energie kwam langzaam terug.
Maar m’n hoofd? Dat bleef maar doordraaien.
Takenlijstjes, stemmen, prikkels, vragen, kinderen, zorgen, geluid, GELUID.
Ik was klaar met de achtergrondruis van het moederschap.
Met de piep van het leven.

Dus ik bestelde stilte.
En hij kwam. En ik zette hem op. En ik voelde het.
Niet alleen stilte van buiten – maar ineens ook van binnen.
Alsof iemand de volumeknop even lager draaide.
Alsof ik voor het eerst in weken mezelf weer kon horen denken.
Of eigenlijk: even helemaal níet denken. Alleen maar zijn.

En dát, lieve mensen, was mijn dag 3.
Een oorverdovende stilte.
En man, wat smaakte die goed.