Dag 4

Dag 4 – Ik doe het alleen, maar ik doe het goed

Vandaag stond ik daar. Shake in m’n hand, sportschoenen aan, vuilniszak onder de arm. Alles tegelijk, alles zelf, want ik ben een single mama en niemand anders gaat het voor me doen. Maar dat is oké. Sterker nog, ik voel me fantastisch. Geen honger, geen frustratie, geen moment dat ik denk: wat mag ik eigenlijk eten? Nee. Dit voelt niet als diëten. Dit voelt als leven. Als terugpakken wat ik was kwijtgeraakt.

Ik leef op maaltijdshakes, pak een eiwitreep na het sporten en eet fruit als ik daar zin in heb. Meer niet. En dat gaat goed. Beter dan goed. Het voelt alsof mijn lijf weer weet wat ze moet doen. Geen gevecht meer met eten, geen discussie met mezelf om 20.00 uur over toastjes of chocola. Mijn hoofd is helder, mijn lijf werkt mee, en ik ben alert zonder dat ik op adrenaline draai.

En eerlijk? Die vuilniszak naar beneden brengen voelde als een trofee. Niet omdat het zwaar was, maar omdat ik hem droeg terwijl ik dacht: ik flik het gewoon. Elke dag opnieuw. Alles zelf. En nog met energie ook. Dit is niet volhouden, dit is opstaan. Dag 4 voelt als overwinning.