Dag 8

Dag 8 – Resetten met zwembaduitzicht

Vandaag sportte ik terwijl de kinderen in het zwembad lagen. Geen haast, geen schuldgevoel, geen chaos. Alleen dat ritme van het water op de achtergrond en ik op de loopband, zwetend maar dankbaar. Want dit is precies waarom ik ooit voor deze sportschool koos. Niet omdat ‘ie de goedkoopste was, of het dichtstbij, maar omdat ik wist: als ik dit echt wil volhouden, dan moet het kunnen op mijn manier. Mét kinderen. Mét realiteit. Niet een sportschool waar ik eerst een oppas moet regelen of alles strak moet timen. Nee – eentje waar ik gewoon binnenloop met de hele meute en toch even helemaal voor mezelf kan zijn.

Ze hebben hier opvang. Een zwembad. Kinderlessen. Als ik wil, sporten ze mee. Als ik rust nodig heb, spelen ze daar. En dat is goud waard. Zonder die mogelijkheid had ik al lang gezegd: laat maar. Dan waren de shakes gebleven, maar de beweging verdwenen. Dan had ik mezelf toch weer onderaan gezet. En dat weiger ik nu. Dit is mijn moment, maar het sluit de rest niet buiten. Het is juist dankzij die keuze dat ik vandaag al voor de achtste keer op rij in de sportschool stond. Dat ik dit kan combineren met moederschap, zonder in te leveren op mezelf.

Ik zie daar mijn dochter spartelen in het water, ik zie Lotje giechelen bij de waterstraal en ondertussen voel ik m’n lijf sterker worden. Dat is pas resetten. Niet of-of. Maar én-én. En ik had nooit gedacht dat het kon. Tot ik het gewoon deed.