Lekker gênant moment in de sportschool

Hoi lieve allemaal, superleuk dat je hier komt kijken! Zoals je misschien merkt, bouw ik deze site helemaal zelf. Niet omdat ik daar extreem goed in ben, maar omdat ik nogal koppig ben aangelegd en precies weet hoe ik het wil. Dus ja, het kan zomaar gebeuren dat je ineens een knop, balk of complete pagina mist. Geen zorgen, die vind je vanzelf weer terug (en anders ik wel).

Mijn idee is simpel: een website waar je lid kan worden, mijn boeken kan kopen, je hoofd én je huis kunt resetten, en vooral een plek waar je even kunt bijkomen. Want dat kunnen we allemaal wel gebruiken, toch? Natuurlijk hoort daar ook een blog bij. Elke dag spreek ik ’s ochtends mijn podcast in en elke middag schrijf ik hier een stukje. Soms lijken die twee op elkaar, maar meestal niet. Dan heeft mijn dag er alweer wat uurtjes opzitten en heb ik genoeg nieuwe verhalen om te vertellen.

Zoals vandaag bijvoorbeeld. Ik was superproductief: gesport, taxi gespeeld voor mijn oudste dochter, haar geföhnd, de hond uitgelaten, uitgebreid met m’n moeder gebeld (nee, korte gesprekjes bestaan niet bij ons), de KvK-afspraak verzet naar half juli – lekker bezig dus.

Maar goed, terug naar dat sporten. Ik had dus zo’n lekker gênant moment in de sportschool, dat kan ik je niet onthouden. Ik vraag regelmatig ChatGPT om hulp bij oefeningen, want ik heb soms geen idee wat ik doe. Nu had ChatGPT een mooie buikoefening bedacht voor me op zo’n schuine buikspierbank. Je weet wel, zo’n ding waar je je voeten vastzet, met je hoofd omlaag hangt en dan omhoog moet komen. Nou, lieve mensen, ik voelde me echt even Batman, maar dan eentje zonder superkracht. Gewoon Batman die hangt, spartelt en niets voor elkaar krijgt.

Ik probeerde omhoog te komen, écht met al m’n kracht, maar niks hè. Dus moest ik steeds die stang bij mijn voeten grijpen en mezelf half omhoog sleuren. Dat zag er vast héél elegant uit. Na een minuut of tien besloot ik mijn verlies maar te accepteren.

Wat denk je? Komt er na mij een vrouw, en die zet dat bankje gewoon even minder schuin. Had ik dus niet gezien. Blijkbaar had er vóór mij een bodybuilder gelegen met het bankje op standje pro, en ik probeerde dus direct niveau honderdduizend te halen. Tja, ik wist gewoon echt niet dat dat ding verstelbaar was, superhandig Claire!

En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, gebeurde dit natuurlijk middenin de sportschool, pal naast de trap waar iedereen langsloopt. Vooral mannen trouwens, van die types die daar meer wonen dan werken. Een vrouw naast me keek me lief aan met zo’n glimlach die zei: “Ach meisje, het komt wel goed.” Bedankt hè.

Maar goed nieuws: blijkbaar heb ik dus toch iets gedaan, want ik heb nu spierpijn. En spierpijn heb ik anders nóóit. Wat een overwinning! Misschien moet ik mezelf vaker in ongemakkelijke situaties brengen, want blijkbaar werkt dat.

Zo zie je maar: zelfs als Reset Queen bungel je soms hopeloos ondersteboven. Geeft niks, hoort erbij, morgen weer een dag. En die loopband, die staat gewoon weer klaar voor ronde zoveel.

Bedankt voor het lezen, en tot morgen, hier of in je oren via de podcast!