Nieuwe week begint
Deze week is het een korte schoolweek en voor je het weet, is het alweer weekend. Soms gaat de tijd zo snel dat je amper doorhebt wat je allemaal hebt gedaan. Herkenbaar, toch?
Ik heb dat gevoel soms ook. Dan ben ik zo druk bezig dat ik vergeet om even stil te staan bij wat er echt om me heen gebeurt. En dat vind ik zonde. Want als we maar blijven rennen en de weken voorbij vliegen, missen we dan niet te veel? Ik bedoel niet de dingen die we niet afkrijgen. Nee, ik heb het over die kleine mooie momenten, zoals een kind dat lacht om iets dat stiekem niet voor zijn oren bestemd is. Of een knuffel die je krijgt terwijl je met een houten lepel in de saus staat te roeren en roept om op te passen voor de spetters.
Echt zonde.
Vorig jaar probeerde ik van alles uit. Dingen die ik hoorde, las of als advies kreeg. Want als je omvalt, is dat niet zomaar. Dan ben je al maanden doorgegaan zonder tijdsbesef. Natuurlijk zijn er ook mooie momenten die je koestert, maar meestal gaat de tijd voorbij zonder echt te kijken.
Ik las toen over leven in het nu. Eerst vond ik het maar zweverige praat, maar later begreep ik het. Maar eerder dacht ik sjezus, leven in het nu? Natuurlijk doe ik dat! Ik ben zo in het nu dat ik tegen de klok aan ren. Als het zou helpen, zou ik aan de wijzers van de klok hangen terwijl ik ondertussen mijn taken probeer te doen. Maar het komt nooit af.
Het is altijd iets: iemand bellen, iets ophalen, opruimen, noem maar op. Wat ik moest veranderen was niet het negeren van die eindeloze lijst, want dat werkt niet. We kunnen bijvoorbeeld de was negeren, maar dan hebben de meiden morgen geen kleren. Of de sokken opstapelen, maar dan lopen ze met verschillende stinkende sokken. En zo kan ik doorgaan.
We kunnen die taken niet negeren; ze gaan door. Own it. Maar wat we wel kunnen doen, is leven in het nu. Geniet ervan dat je al die dingen nu doet omdat je moeder bent. Ook al zijn het 100 taken die je liever aan iemand anders zou geven, het zijn jouw verantwoordelijkheden. Het zorgt voor rust in je gezin. Maar je kunt niet alles tegelijk doen. De kunst is, en daar komt weer zo’n coachwoord: balans. Balans vinden in je dag en leven in het nu. Haha, kan het nog coachiger?Misschien klinkt het afgezaagd, maar het is echt waar: balans vinden betekent niet dat alles perfect in evenwicht moet zijn. Het gaat erom dat je jezelf de ruimte geeft om te ademen tussen al je verplichtingen door. Neem zo nu en dan een momentje voor jezelf, hoe klein ook, om even op te laden. Dat kan een kopje thee zijn terwijl je naar buiten staart, of een paar minuten bewust ademhalen terwijl je in de rij staat bij de supermarkt.
Probeer dus echt soms even stil te staan en fijne simpele momenten te ontdekken in de chaos die er elke dag weer is. Het geluid van de regen op het raam, de geur van versgebakken broodjes in de airfryer, of het zien van een regenboog na een storm.. deze kleine momenten kunnen je helpen om de chaos van dit leven even te vergeten en je te herinneren aan wat echt belangrijk is. Je kan het nu al doen. Zit even stil, kijk om je heen en benoem 3 fijne dingen. Ik nu: de stilte, dat ik me energiek voel en dat alle 3 de meisjes zo heerlijk nog aan het slapen zijn dat het bijna sneu is dat ik ze zo het bed uit moet trekken…
En vergeet trouwens ook niet dat het prima is om hulp te vragen. Het is geen teken van zwakte, maar juist van kracht. Soms kan een beetje hulp en steun van een vriend of familielid een wereld van verschil maken. Samen kun je lachen, huilen en wat dan ook om de chaos. Lach jezelf toe. Uiteindelijk draait het allemaal om het vinden van die balans en het omarmen van deze hele bijzondere reis, met al zijn ups en downs.
Dus, als je merkt dat je weer eens tegen de klok aan rent, stop dan even. Adem diep in, kijk om je heen en herinner jezelf eraan dat je het gewoon hartstikke goed doet. Elk moment in het nu is een moment dat je nooit meer terugkrijgt. Maak er iets moois van en geniet ervan!
Liefs, Claire